Szanowna Komisjo temat mojej pracy brzmi następująco: "Dzieci w literaturze i malarstwie". W swojej pracy postaram się ukazać różne sposoby ujęcia motywu dziecka przedstawianych przez artystów i literatów w różnych epokach. Dzieciństwo to okres, który kojarzy się ze szczęściem, beztroską, bezpieczeństwem, jednakże w malarstwie i literaturze pojawiają się dzieła, które przedstawiają postać dziecka względem wojennych wydarzeń i traumatycznych przeżyć. W tym miejscu nasuwa się więc pytanie: czy dzieciństwo powinno kojarzyć się wyłącznie z szczęściem i beztroską? Dziecko symbolizuje początek, czystość, nieskażony stosunek do świata, spontaniczność i przyszłość. Etap dzieciństwa jako część egzystencji ludzkiej jest najważniejszym jej elementem. W tym okresie bowiem kształtuje się osobowość, charater, hart ducha. Zahwianie tego etapu, poprzez dramatyczne wydarzenie może ponieść za sobą tragiczne skutki, na co również zwrócę uwagę w mojej pracy. Motyw dziecka, jako samodzielnego bohatera literackiego pojawił się po raz pierwszy w literaturze romantycznej. Dla romantyków dzieciństwo jest zapowiedzią dojrzałości. Dzieci w tej epoce odznaczają się indywidualistycznym uosobnieniem, smutkiem, a także oczarowaniem śmiercią, natchniem, cierpieniem oraz melancholią. Literaci obdarzyli dziecko cechami romantyka. Ma ono dostęp do prawd i tajemnic nieosiągalnych dla innych. Dziecko jest traktowane jako pośrednik pomiędzy ludźmi a światem nadprzyrodzonym. Tego przykładem jest Orcio bohater komedii "Nie-Boska komedia” Zygmunta Krasińskiego. Chłopiec został przedstawiony w sposób symboliczny. Posiada cechy poety, romantyka, geniusza. Jest wrażliwy, a także uczuciowy. Nie potrafi żyć w świecie, który go nie rozumie. Posiada zdolności przewidywania przyszłości. Jest uosobieniem dziecięcej niewinności . Orcio podobnie jak romantyczny wieszcz posiada umiejętność kontaktowania się ze światem pozaziemskim. Ten dar unieszczęślia go. Dziecko traci wzrok, a następnie za sprawą przypadkowej kuli przedwcześnie umiera. Orcio to nadwrażliwe dziecko, żyjące w świecie duchów, wizji, będące przedmiotem walki dobrych oraz złych mocy. Chłopiec jest przeciwieństwem przeciętnego i beztroskiego dziecka. Jest smutny, zamyślony i zbyt dojrzały jak na swój wiek. Przyczyn tego dziwnego zjawiska należy upatrywać w jego niemowlęctwie. W dniu chrztu matka, porzucona przez męża pragnie by było poetą. Tylko wtedy zostanie pokochane przez ojca. Orcio przez całe swoje krótkie życie tworzy poezje. Czuje się osamotniony i cierpi z tego względu, gdyż zabrakło w jego wychowaniu ojcowskiego autorytetu....