W literaturze możemy niejednokrotnie spotkać się z obrazem rewolucji, czyli przewrotu, gwałtownej zmiany ustroju politycznego czy organizacji życia społecznego. Rewolucja jest dokonywana zwykle na drodze niezgodnej z prawem i prowadzi do zburzenia dotychczasowego porządku rzeczy. Z obrazem rewolucji z tykamy się w powieści Przedwiośnie Stefana Żeromskiego, a także w dziele Zygmunta Krasińskiego pt. Nie-boska komedia. W powieści Przedwiośnie ukazana jest rewolucja zapoczątkowana przez komunistów w Baku, bogatej rosyjskiej miejscowości. Żyje tam wraz z matką Cezary Baryka, który szukając wolności i dojrzałości wiąże się z komunistami. Początkowo hasła głoszone przez komunistów wydają mu się jak najbardziej słuszne. Rewolucjoniści pragną równości dla wszystkich obywateli. Mają dość wyzyskiwania robotników i innych grup społecznych przez bogatą arystokrację. Komuniści postulują wspólnotę majątku, a co się z tym wiąże zabranie go arystokracji. Rewolucja staje się dla Cezarego możliwością wyrwania spod kontroli domu i szkoły. Pierwotnie Baryka nie zauważał konsekwencji jakie niesie ze sobą przewrót, nie widział okrucieństw i bezprawia rewolucjonistów. Dopiero gdy sam zaczął odczuwać na własnej skórze rewolucję zrodziła się w nim refleksja. Komuniści zażądali od niego wydania majątku rodzinnego po ojcu Sewerynie, co Cezary uczynił w imię ideologi. Warunki w domu Baryki pogorszyły się, zaczęło brakować jedzenia. Matka Cezarego ukrywała kosztowności i starała się zadbać o środki do życia dla swojego syna. Żeromski ukazuje rewolucję z perspektywy dramatu pojedynczej osoby i tego jak ona odczuwa zachodzące zmiany. Rewolucja przejawia się licznymi zbrodniami, rabunkami, morderstwami dokonywanymi na arystokracji. Dochodzi do konfliktów narodowościowych między Ormianami, a Tatarami. Komuniści przyznają Baryce nowe zadanie, trudni się on sprzątaniem zwłok. Cezary widzi skutki krwawej rzezi. Doznaje wielkiego poruszenia gdy widzi nieżywą piękną ormiankę. Budzi się w nim niechęć do działań rewolucjonistów prowadzących do śmierci niewinnych osób. W Przedwiośniu rewolucja przejawia się także na tle konfliktu o władzę. Komuniści przejmując kontrolę i zaczynają sami między sobą rywalizować o to kto będzie rządził. Rewolucja zjada swoje dzieci. Ludzie, którzy wszczęli przewrót zaczynają sami siebie niszczyć nawzajem. Rewolucja przyczyniła się do śmierci matki Cezarego, która została skazana na ciężkie prace robotnicze z powodu ukrywania kosztowności. Baryka przeżył dramat gdy opuściła go ukochana matka. Tym bardziej wstrząsające dla niego było to, iż z jej palca zerwano...